κι όσο σκέφτομαι εκείνες τις στιγμές
νιώθω ότι στην ψυχή μου προσθέτω ουλές
σαν να βρέχει μέσα στο κεφάλι
και γεμίζω με δάκρυα και πάλι
/
απλά μου είναι δύσκολο γιατί όσο ζήσαμε μαζί
είναι ακριβώς εδώ στους 4 τοίχους μου
στις βόλτες μου
στα στενά του μυαλού μου
στις συζητήσεις μας
στα πειράγματα μας
στα αγγίγματα μας
..και πάλι συγνώμη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου