"11:01"

30/1/20


και όταν δεν φεύγει τι κάνω?
και αν ξαναγυρίσει τι κάνω?
δεν μπορώ να ακούσω καθαρά τον εαυτό μου αρχίζω και χάνω την ακοή μου 
μπροστά από τον καθρέφτη βλέπω το είδωλο μου θολό χάνω την όραση μου 
αυτή την φορά προσπαθώ και φωνάζω βοήθεια 
αλλά σε εμβέλεια λίγων εκατοστών γύρω από το κεφάλι μου υπάρχει ένα χαοτικό σύννεφο 
όπως αυτά που βλέπουμε στα καρτούν 
είναι η μουτζούρα στο μυαλό μου δεν μπορώ να ησυχάσω 
προσπαθώ να φτιάξω εδώ και μήνες την ευτυχία 
αλλά κάθε νέο μου βήμα με κάνει να υποχωρώ 3 πίσω 
αίθουσες αναμονής σου είπα δεν τις θέλω άλλο 
γιατί μου το κανείς αυτό σου είπα δεν είμαι αρκετά σκληρός 
δεν είμαστε όλοι από το ίδιο κράμα μεταλλου 
και το ήξερες ήσουν εκεί όταν φτιαχνόμουν 
αυτό το βράδυ έφυγες με λίγα δάκρυα και χαίρομαι γι αυτό γιατί σπανίζουν από το πρόσωπο μου 
αυτό το βράδυ έφυγες και μου έμειναν οι υπολοιπες αισθήσεις 
νίκησα 
θέλω να προσπαθήσω να τελειώσω τα πράγματα που άφησα ατελείωτα 
κι έτσι αποδέχομαι αυτo τον πόνο 
γιατί θέλω να γίνω δυνατότερος 

"inmate phone"

12/1/20


ναι ναι άκουσε με όμως 2 λεπτά..
ξέρω για τις όμορφες ιδέες που μπολιάζουν στο μυαλό σου 
και κάνουν τα ζεστά με τα κρύα μόρια του αέρα να μπερδεύονται
ταξιδεύοντας πάνω από όλα τα πλάτη και τα μήκη των βουνών 
εκείνων που εμποδίζουν το φως να χαϊδέψει τους ώμους σου 
εκείνοι που κάποτε με προστάτευαν από το καυτό ήλιο 
και η αμαρτία μου, που πάντα ζητάω πολλά περισσότερα από το ηλιοβασίλεμα 
αλλά δεν φταίω μόνο εγώ ήσουν και εσύ συχνά με τα λάθος άτομα και ανεχόσουν όση αγάπη νόμιζες ότι αξίζεις 
ίσως λίγες προσπάθειες ακόμα και θα καταλάβαινες 
γιατί ιδρώνουμε για έρωτα και ξενυχτάμε για ελευθερία 
δεν θέλω υποκατάστατα αντί αυτού 
και στο υπόσχομαι θα το κόψω το ρημάδι 
γιατί απόψε πεθαίνω για ένα στεγνό χάδι 
-έχετε 1 λεπτό διαθέσιμο για την κλήση σας 
αν ερχόσουνα με χαμόγελα το βράδυ αργά' δεν θα με πείραζε που θα έπρεπε να σηκωθώ στης 9
γιατί στο ορκίζομαι ζω για την στιγμή κι είναι πάντα γλυκιά 
χάρακες στο χρόνο που δεν χαράξαμε ποτέ μαζί 
-έχετε 30 δευτερόλεπτα διαθέσιμα για την κλήση σας 
αλλά άκου..τα πράγματα κρύβονται όταν γίνονται οικεία 
και όταν τελικά βρεις την λεπτή γραμμή ισορροπίας η βαρύτητα είναι εκεί για σένα 
κι εσύ μου είπες κάποτε πως θέλεις να ξυπνήσεις για μια αφυπνισμένη ζωή..αγάπη μου πουλά τα φτερά σου και πέτα για μια νέα αρχή ..

"letter from the future"

10/12/19

ο θάνατος άρχισε να φοβάται όταν έμαθε για το παιδί που προσπαθούσε να ζήσει την κάθε μέρα 
καθίσαμε μαζί και είδες τα ρολόγια του τοίχου μου να ξεθωριάζουν 
με μια τολμηρή ματιά με ρώτησες γιατί στο διάολο ακόμα προσπαθώ :
είναι όλα αυτά που έχω μέσα μου που κάνει τον κόσμο καθημερινά μία σπιθαμή να αλλάζει 
αυτά που κουβαλάω στους τοίχους στα συρτάρια στην ντουλάπα μου 
οι μουτζούρες στο σώμα μου τα σπίρτα τα παλιά άδεια μπουκάλια μου 
όλα αυτά με μεγάλωσαν χωρίς τα πρέπει 
σαν το χαρτομάντιλο που κουβαλάω πάντα στην πίσω μου τσέπη :
και τα φώτα ξεσκεπάζουν την υγρασία της πόλης 
μπορεί ο ήλιος να είδε αλλά η σελήνη τα άκουσε όλα 
τραυλίζουν οι λέξεις μέσα στο κεφάλι μου και δεν λένε να βγουν 
ο φόβος είναι ήσυχος και δυναμώνει με την σιωπή 
τα όνειρα που σε ταξίδευαν έχουν πια ξυπνήσει 
     - Καλημέρα το πρωινό σας είναι στο τραπέζι

"waiting for the answer"

7/11/19


χρησιμοποιήσατε την "πλάκα" σας
για να σκεπάσετε το σάπιο εγώ σας
και εγώ στη γωνία να χορεύω τις ανησυχίες μου
προσπαθώντας να γράψω με ένα στυλό πάνω σε κερί
σου φάνηκε αλλιώς και με χαρακτήρισες κάπως για αυτή μου την διαφυγή
το μυαλό ' που δεν μπορεί να ξεχωρίζει την ζούγκλα από την κοινωνία αυτή
που κάνει την φαντασία μου    \
να τρέχει με δάκρυα στα μάτια  \
σε ένα Λιβάδι γεμάτο τσουκνίδες \
προσπαθώντας να ακούσει την ελευθερία
ένα κάλεσμα σιωπής σε έναν ουρανό που σπάει σιγά σιγά
μετρίασα στους 7 ραγισμένους καθρέφτες τα θανάσιμα αμαρτήματα
ψάχνω λύσεις στα γαμημένα προβλήματα
φοβάμαι τη στιγμή που θα γίνουν όλα τόσο απλά
το σώμα θα μετατοπιστεί και εσύ θα βγεις από αυτή σου τη ζωή
οι σκέψεις ' που σου φτιάχνουν μία θηλιά στο λαιμό
θέλω όλο αυτό να φαντάζει απλά ένα όνειρο κακό
προχθές ξύπνησα χαρούμενος ' γιατί τα κατάφερα
η τέχνη του να είσαι ο εαυτός σου..
πρέπει να φύγω όμως τώρα
έχω αργήσει αλλά δεν ξέρω για πού.

"το πρώτο φως"

30/9/19


αγκαλιάζω τα γόνατα μου και κοιτάζω τον ουρανό
ενώ διαλύω τον εαυτό μου σιγά σιγά, αναπολώ 
με θράσος προτίμησα το χάος του κόσμου να πολεμήσω 
με τους ώμους κολλημένους στον τοίχο δεν σκέφτηκα ότι θα αποτύχω 
ενώ βγάζω το κόκκινο δαχτυλίδι από τον λεμό 
αποφεύγω το άγχος όπως η γάτα το νερό 
όταν έκανα τα πάντα για να ζήσω 
μου έδωσες ένα μαχαίρι και έκανες ένα βήμα πίσω 
εγώ χάραξα άλλη πορεία με κατεύθυνση το φως 
και τρέχω από το τέλος στην αρχή ξανά μοναχός 
ας φουντώνουν μέσα μου οι πόθοι 
εγώ θα ουριάζω της επιθυμίες μου 

"Ας χαθώ"

9/9/19


όταν απογοητεύεις την σκέψη σου λες όλο αύριο και αύριο 
μισώ το ότι πρέπει να κρατάω τον εαυτό μου απασχολημένο επειδή νιώθω δυστυχισμένος 
βέβαια αν δεν αποτύχεις' τότε δεν προσπάθησες ποτέ 
τα φεγγάρια πέρασαν και η σκέψη αυτή ξεθώριασε
αδειάζω την μοναξιά μου στις ίδιες βόλτες και στα ίδια μέροι  
ξέρεις..η ζωή είναι μικρή ίσως και άδικη και της αρέσει να μην προειδοποιεί 
τάδε1 και τάδε2 γωνιά ίσως όλα σου φάνηκαν αστεία 
οι κραυγές δεν ακούγονται αν δεν είναι κανείς δίπλα' ίσως και να μην γίναν ποτέ 
στο δωμάτιο μου το ταβάνι στάζει τούβλα
και όλες αυτές οι ανοργάνωτες σκέψεις που δεν μπορώ να της μαζέψω κάπου, κάνουν το αφυδατωμένο μου στόμα να επιμένει 
άγραφοι νόμοι που σπάνε 
και όλοι σε στραβοκοιτάνε
τι κάνει ο τρελός ρωτάνε 
κάντε πέρα στα όνειρα μου δεν χωράτε 

"moonlight"

14/8/19


τα θερινά σινεμά ζήλεψαν τις νύχτες με φεγγάρι
και εγώ ζητώντας παρηγοριά 
κοιτάω το πιο φωτεινό αστέρι 
οι κρότοι που βιάζουν την ησυχία διώχνουν τα πουλιά 
κάποια σχίζουν τους ουρανούς 
και αλλά κρύβονται στα αλεξίσφαιρα φτερά τους 
με την μόνη τους επιθυμία να χορέψουν ένα άχαρο βαλς 
κάνοντας κύκλους όπως κάνουμε όλοι μας 
από το τηλεσκόπιο των ονείρων νόμιζα ότι μπορούσα να αντικρίσω το μέλλον 
23 χρόνια νικώντας και αλλά τόσα χάνοντας 
γιατί αντίκρισα το πρόσωπο σου μέσα από το θολό σου ποτήρι 
και ένιωσα αυτή την ζεστασιά 
όλα συμβαίνουν ακριβώς σαν την παλίρροια 
όσο και να απομακρύνω τη σκέψη μου 
αυτή θα γυρίσει στην κακή ιδέα που γεμίζει με νερό τα πνευμονία μου 

"little ghost"

12-25/7/19


βια στην βία η μέρα αρρωστενει
σταθερά με παύσεις η αιθανόλη στο μυαλό χορεύει
είναι το περιθώριο, που σε κάνει να σκέφτεσαι κρύο 
και εμένα στην γωνία να σκέφτεσε "κοίτα τον γελοίο" 
ανέκφραστος παλεύω με όξινες σκέψεις
σε ένα στρώμα που ούτε τα σεντόνια δεν κάθονται
οι συνεχείς προσπάθειες ωραιοποίησης πραγμάτων με έκαναν να υποφέρω αρκετά όλον αυτό τον καιρό 
και έγραψα τα μυστικά μου πάνω στο σώμα μου 
έπνιξα λέξεις και τις εκρυψα στον ουρανό
πάντα οι νύχτες καλύτερα μας εκφράζουν
κι ένας ουρανός μαύρος στο πένθος μόνο για μας
αυτή μου η μανία να ερωτεύομαι τέλεια την κάθε ατέλεια 
κάνει την σκέψη μου να βυθίζεται στην αιωνιότητα
όσο και να προσπαθώ η νύχτα αυτή είναι ατελείωτη
ο δαίμονας μου είναι εδώ• και δεν με πιάνει

"μαυρη αστραπη"

15/6/19

εγώ ονειρεύτηκα αυτές τις στιγμές αλλά ξυπνώντας με θέα το ταβάνι είδα ουλές οι λίγοι που δεν εκτιμάνε το πολύ και οι πολλοί που εκτιμάνε το λίγο δομούμε το πρόβλημα καθημερινά και ξυπνάμε με εφιάλτες για να δούμε τον ήλιο το μυαλό• που πρέπει να σκεφτόμαστε με μέτρο για να μην τα καταστρέψουμε όλα και εγώ επέλεξα να σταθώ για μια στιγμή από όλο αυτό το χάος όμως δεν είδα την ταμπέλα "προσοχή χρώματα" μια κίτρινη πλάτη και η αύρα μου χορεύει προσπαθώντας ρυθμικά χάνω το μέτρο και αψηφώ τον νόμο γιατί έμαθα να ζω με σπασμένο μετρονόμο απόψε θέλω να είσαι ελεύθερη και αυτή η ορμή της εφηβείας μας να ξεχυθεί τα σπίρτα που έχω στην τσέπη θα είναι αρκετά για να μπορέσουμε να βάλουμε φωτιά στην πόλη ότι είναι να συμβεί..θα συμβεί.. είσαι;

"στα μέροι μέρες χαμένος"

19/5/19


στο μέρος όπου η ουσία πεταγμένη σαν διαφημιστικά φυλλάδια
στην άκρη του δρόμου το βήμα μου καλπάζει με βία
στα φρεάτια το νερό με μίσος πάει μπροστά
γιατί κανείς δεν πρέπει να κοιτάει πίσω μωρό μου 
και εγώ χάθηκα κοιτόντας τον ορίζοντα
άλλη μια μουτζούρα στον τοίχο
από έναν παλιό μου στίχο
και εγώ για να εκδικηθώ τον εαυτό μου γράφω πάλι 
με το μελάνι στις φλέβες μου να λιγοστεύει
και αυτή η φωτιά μέσα μου που ονειρεύεται να κάψει δάσοι, γίνεται στάχτη
ΝΑ μου αποδείξω σήμερα ότι δεν ζούσα χθες
και να τρέξω μέσα στην βροχή τυφλός για να δω τον ήλιο του αύριο 

"βρέχει"

9/5/19

με έσπρωξαν από ψηλά
δεν θυμάμαι πολλά
βυθίστηκα, η ανάσα μου σταθερή σαν το κύμα
και η υπομονή μου από μέταλο γίνεται σκουριά
τα βράδια στον βυθό κρυβόμουνα γιατί ένιωθα ανασφαλής
αλλά τώρα δεν φοβάμαι είμαι στα ανοιχτά
οι καρχαρίες με βρήκαν και ξέρεις κάτι• δεν με νοιάζει
τρεις σειρές από δόντια και η σάρκα μου
σαν φύκια με την κατάρα να πηγαινοέρχεται η μοναξιά
και το νερό αδειάζει την θλίψη του σε κόλπους
ψαρεύοντας την στεναχώρια σε διαφορετικούς τόπους
καλοψημενη στο πιάτο σου γερνάει την πείνα
μπαγιάτικα ποτά γιατρεύουν την δίψα
Αυτή την δίψα που κρατάει σαν υγρασία στο μυαλό